Ramptoerisme

Door SomerenV op maandag 24 juli 2017 14:15 - Reacties (23)
Categorie: Fotografie, Views: 3.878

Laatst stond er op Tweakers een artikel over de vernieuwing van het C2000-systeem. Dat systeem wordt gebruikt door hulpdiensten om meldingen en/of berichten door te sturen naar piepers. Er staat bij een brand/ongeval bij welke prioriteit er is, het adres, wat er aan de hand is en welke hulpdiensten er heen gaan. Die meldingen vinden vrijwel direct hun weg naar het internet waarna bijvoorbeeld de pers er heen kan gaan. Vaak in de vorm van een fotograaf of cameraman en bij ernstige calamiteiten een verslaggever.

Een aantal reacties waren in mijn ogen een beetje jammer. Zo wees iemand erop dat een versleuteld C2000-systeem niet erg is want er worden ook persalarmen uitgestuurd, speciaal bedoeld om de pers erop te wijzen dat er wat gaande is. Probleem daarbij is alleen dat dat alleen gebeurt bij ernstige calamiteiten en vaak komen die melden pas vrij laat. Dan loop je dus als fotograaf of cameraman achter de feiten aan en dat wil je niet. Een andere reden waarom een versleuteld systeem niet erg is is omdat je dan ramptoeristen en 12 jarige zogenaamde persfotografen weg houdt.

En daar wringt het een beetje bij mij. Als fotograaf/cameraman krijg je al snel het etiket ramptoerist naar je toe geworpen. "Leuk he, beetje de ramptoerist uithangen?" Maar zo simpel ligt het niet. Zo respecteert vrijwel alle pers (rotte appels heb je altijd) het slachtoffer, mogelijke betrokkenen en worden bijvoorbeeld nummerborden van auto's onherkenbaar gemaakt. Ons doel is niet om de gruwelen in detail vast te leggen, maar om een totaalbeeld te leveren aan anderen. De juiste informatie gekoppeld aan een aantal foto's of een filmpje. Pure nieuwsgaring dus.

En dat is het verschil met een ramptoerist. Die komen er heen omdat ze het spannend vinden, maar verder bieden ze geen meerwaarde. Ze zijn niet geïnteresseerd in de feiten op dat moment, geven vaak niks om het slachtoffer en vinden het puur en alleen gaaf om te zien wat er gaande is. Daarbij staan ze vaak gruwelijk in de weg en hebben ze weinig respect voor hulpdiensten. Denk aan niet aan de kant gaan, lacherig doen als een agent ze vraagt weg te gaan, auto's/fietsen op een verkeerde plek zetten en ga zo maar door.

Dus waar een ramptoerist het puur doet voor de kick, doet een persfotograaf het voor de mogelijke nieuwswaarde. Die waarde is er overigens niet altijd. Het gebeurt vaak genoeg dat je bij een melding komt en alles wel mee blijkt te vallen. Soms wordt er dan nog een foto geschoten just in case, maar vaak ga je dan weer onverrichter zaken naar huis. En als er wel wat is dan is het foto's schieten, proberen informatie te verzamelen en weer naar huis. En die 12 jarige persfotografen... ik heb ze nog niet gezien. Als ze er al zijn worden ze vaak op afstand gehouden door de politie.

Ik ga op vakantie en neem mee... de selfiestick!

Door SomerenV op maandag 27 juli 2015 10:00 - Reacties (22)
Categorie: Fotografie, Views: 3.676

In 1983 werd de selfiestick uitgevonden. Hiroshi Ueda was op vakantie en wilde een kind een foto laten nemen van zijn familie. Een leuk idee natuurlijk maar het kind ging er vandoor met de camera. Ueda was daar niet bepaald blij mee en was zó ontdaan door zijn ervaring dat hij de selfiestick bedacht: een soort stok met aan het uiteinde een gedeelte om de camera op te bevestigen. Er was een patent ingediend maar het product is nogal geflopt.

In 2011 dook de selfiestick opnieuw op en in 2014 riep Time het ding uit tot een van de beste uitvindingen van 2014. En sinds dit jaar wordt de selfiestick ook wel de Narcistick of Wand of Narcissus genoemd.

Nu we de geschiedenis van de selfiestick hebben gehad wil ik zeggen dat ik de selfiestick een ongelooflijk stom ding vind. Het idee is wel leuk, namelijk een fatsoenlijk selfie kunnen maken. En ja, ook ik maak een selfie op z'n tijd, vaak om naar iemand anders te sturen via WhatsApp/Telegram/Messenger en maar zelden maak ik het publiekelijk beschikbaar.

Veel andere mensen maken echter bijna niks anders meer dan selfies. Mooie locatie? Selfie! Bekend gebouw? Selfie! Mooi moment? Selfie! En het probleem met een selfie? Het is niet spontaan maar het draait erom dat iemand ergens is. Die persoon staat centraal en die persoon wil aan iedereen laten zien dat hij/zij ergens is of iets mee maakt. "Kijk mij hier zijn!" En nu is er dus de selfiestick zodat je nóg beter kan laten zien dat je ergens bent.

Het gaat overigens ook hand in hand met de vele Youtubers/Viners die élk filmpje in selfiemodus filmen. Gaat het dan om wat je wilt laten zien of gaat om jou?

Zelf ben ik fotograaf/cameraman en het kan mij m'n reet roesten of je kunt zien dat ik ergens ben geweest. Ik maak mijn foto's door te kijken en vast te leggen wat ik zie. Mooi en spontane momenten die het in mijn ogen waard zijn om te delen. Het maakt me dan niet uit hoeveel likes of wat dan ook ik krijg. Ik vind het leuke foto's en deel ze graag met anderen, punt. Vergeleken met de hoeveelheid foto's die ik maak is het aantal door mij gemaakte selfies verwaarloosbaar. Ook het aantal geposeerde of in scene gezette foto's is verwaarloosbaar. Waarom? Omdat dat soort foto's vaak sfeerloos zijn en niet de emotie laten zien die er op dat moment is. Op geposeerde foto's geldt maar één ding: de persoon in de foto staat centraal en het enige dat geldt is lachen.

Mij wordt wel eens gevraagd of ik het niet jammer vindt dat je niet kunt zien dat ik ergens ben geweest. Mijn antwoord is dan steevast: "maar ík weet dat ik er ben geweest en ik wil herinneringen zoals ik ze heb gezien en dat doe ik door foto's te maken van de dingen die ik zie. Een selfie laat niet zien wat ik zie maar laat zien dat ik ergens ben en dat heeft voor mij geen waarde."

Ik heb het idee dat we vergeten zijn hoe belangrijk spontane momenten zijn, hoe mooi dat die kunnen zijn. Het is in mijn ogen dan ook mooier om de emotie van anderen te zien of dat je vastlegt wat jij zelf ziet dan dat je jezelf op de voorgrond plaatst. En als je dan zo graag wilt laten zien dat je ergens bent, vraag dan gewoon aan een voorbijganger of die een foto kan maken. Dan heb je een leukere foto, interactie met een vreemde én de plek waar je bent is groter in beeld dan jij zelf en dat is toch véél leuker als herinnering later? Dan heb je tenminste een leuk verhaaltje over dat moment in plaats van dat je zegt "ja, we pakte hier onze selfiestick en maakte deze foto. En daar in het klein achter onze hoofden zie je nog een stukje van deze locatie".

Tepels!

Door SomerenV op woensdag 8 juli 2015 21:32 - Reacties (18)
Categorie: Fotografie, Views: 5.376

Als je denkt dat ik een of andere titel heb genomen puur om views te genereren: you're wrong! Vandaag plaatste een kennis van me een foto op Facebook. Een foto van een of ander model en het was gewoon een mooie artistieke plaat. Je zag wat sideboob met een vleugje tepel. En net las ik opeens het volgende: "Ahhh they reported my photo. There was vagely a nipple showing..."

En dat kan doorgetrokken worden naar Instagram, Twitter en praktisch elk social media platform dat je kunt vinden. Een (vrouwelijke) tepel is niet toegestaan om te laten zien. Maar de meeste brutale geweldsmisdrijven, wandaden tijdens oorlogen en weet ik wat nog meer voor zieke shit mag gewoon getoond worden. Nu laat ik het hele 'free the nipple' gebeuren hier even buiten want dat vind ik persoonlijk feministische onzin, maar niemand op deze wereld zal ooit getraumatiseerd raken van een tepel die te zien is op een artistieke foto. En wat kan een tepel nou in godsnaam voor schade aanrichten? Als kind zie je het vanaf je geboorte en op menig strand liggen de dames topless te zonnen dus het is nou niet alsof mensen helemaal leip worden van dat beetje extra vlees dat te zien is.

We zijn bezig een generatie zonder schild te creëren. Alles wordt bij het minste of geringste gezien als aanstootgevend, iedereen moet bescherm worden tegen zaken die een normaal mens prima kan verdragen en de minderheid heeft het voor het zeggen want zij zijn zwak.

Wat Facebook doet grenst aan (of is) censuur en als fotograaf moet je álles kunnen laten zien, ongeacht of het nou een tepel is, een bloem of oorlogsslachtoffers. Zelf heb ik helaas geen tepel-foto's dus je zult het met dit plaatje moeten doen van iemand anders:

http://i.imgur.com/X97CIi2.jpg

Fotografie-gear maakt de fotograaf! Of toch niet?

Door SomerenV op zaterdag 13 september 2014 10:00 - Reacties (24)
Categorie: Fotografie, Views: 4.085

Je ziet het vaak genoeg, fotografen met hun dure body's en bijbehorende dure lenzen. Een fancy Canon EOS 5D MIII, 1DX, een Nikon D800/801, Sony A99, en alle andere topmodellen van de bekende merken. Uiteraard met Canon L-lenzen, de Nikon G/DX-lenzen (ben niet zo bekend met Nikon) en de fancy Sony-lenzen (SSM?). Hun argument: met duurder spul maak je betere foto's.

Ik ken zo'n fotograaf. Hij doet het als hobby, maar geld teveel dus maar direct het beste van het beste gekocht. En als je dan z'n foto's terug ziet is het huilen met de pet op. Op een zonnige dag op enkele foto's vrij veel bewegingsonscherpte. Reden? F/11, ISO100 en dan 1/60 ofzo, met een F/2.8-lens! Kijk, dat je wat afstopt om de achtergrond wat scherper te krijgen kan ik begrijpen, maar om dat soort instellingen te gebruiken terwijl je beweging vastlegt getuigt in mijn ogen gewoon van onkunde.

Uiteindelijk gaat het om de persoon die de camera bedient, niet om de camera en niet om de lenzen. Sure, met een betere camera kun je wat meer en met goede lenzen wordt het plaatje wat scherper, maar maak je dan ook automatisch betere foto's? Nog niet bijna!

Wie vaker mijn blogs heeft gelezen weet dat ik een voorliefde heb voor M42-lenzen. Handmatige focus, handmatig diafragma en met de EOS-adapter die ik gebruik geen focusconfirm. Combineer dat met een EOS 550D (nu niet meer verkrijgbaar maar de body kostte destijds rond de 600 euro geloof ik) en je hebt voor minder dan 1000 euro een body, diverse lenzen, een statief en nog wat accessoires. Zo heb ik hier een 135mm f/2.8 liggen, een lens die me ongeveer twee tientjes gekost heeft. De goedkoopste (en enige) 135mm van Canon kost tegen de 900 euro. Dat is absoluut een betere lens, maar worden mijn foto's daarmee ook zoveel beter? Waarschijnlijk niet. Hoeveel beter zou de onderstaande foto's zijn als ze met een lens van 900 euro was gemaakt in plaats van met dat oude ding van twee tientjes?

https://farm6.staticflickr.com/5519/12624157423_94f22817fa_z.jpg

https://farm8.staticflickr.com/7330/13015122393_de20879eca_z.jpg

Het wordt dus eens tijd dat een fotograaf wordt afgerekend op het geleverde werk, niet op zijn apparatuur zoals nu nog veel te vaak gebeurt. Het wordt ook tijd dat beginnende fotografen niet denken dat ze met duurdere apparatuur betere foto's maken, want dat is absoluut niet zo.

https://farm4.staticflickr.com/3864/14757042963_5edf5cf12f_z.jpg

Ik wil meer dan 25fps!

Door SomerenV op zondag 9 maart 2014 23:19 - Reacties (26)
Categorie: Fotografie, Views: 7.261

Als ik op pad ga om te filmen met m'n 550D schiet ik altijd alles op 1080p25, wat de hoogste setting is van de camera. Als ik weet dat slowmo goed zal werken wil ik nog wel een switchen naar 720p50.

Afgelopen jaar is de iPhone 5S uitgekomen waarmee je op 720p op kan nemen in 120fps en diverse andere nieuwe smartphones hebben die opties ook. Dan is er ook nog de GoPro 3 waarmee je ook 120fps op kun nemen in 720p en 60fps in 1080p.

En dan vraag ik me af: als dat soort camera's op kunnen nemen in 720p120, waarom kunnen DSLR's het dan niet beter? Een kwestie van processorkracht? Maar ik neem aan dat een semi-pro DSLR wel een processor heeft die vergelijkbaar is, of beter dan de processor van een GoPro en beter in het verwerken van beelden dan de iPhone 5S. Of zie ik het nu helemaal verkeerd?

Uiteindelijk komt het hier op neer: Canon, ga aan de slag en breng 1080p120 naar de massa!